گل نرگس

گل نرگس کجایی تو ، چراجانم نمی آیی ؟

دراین غمزاردنیایی چرا صد گل نمی کاری

بیا و پر گلستان کن ، گل نرگس که رعنایی

فدای قدّ رعنایت گلستان را تو زیبایی

قد م برچشم بیمارم بنه زین پس که می آیی

بکن خوشبو مشامم را ازآن الطاف والایی

نشان از بی نشانی ها نشان بردیده ی جانم

حد یث آشنایی ها توبرپاکن که رعنایی

رود از دیدگان خوابم که هر لحظه تو می آیی

نمی خوابم که می آیی ، نمی دانم که می خوابی

خجالت می کشم هر د م ازآن چشمان پرنورت

چومی دانم نمی بینم ، چو می بینم نمی آیی

گل نرگس چه رعنایی ، چه والایی ،چه زیبایی

یقین دانم که می آیی،که می آیی،که می آیی