علمدار

وای از دل حسین وای از دل حسین

علم اگر ازدست علمدار زمین نمی خورد دگر کسی به زیرتازیانه ها نمی مرد

چون کمر بهر طواف عشق بست درطواف اولش افتاد دست

دور دوم درمصاف دلبرش ازبدن افتاد دست دیگرش

علم اگر ازدست علمدار زمین نمی خورد دگر کسی به زیرتازیانه ها نمی مرد

وای ازدل حسین وای ازدل حسین

دورسوم خون بجای اشک خورد تیردشمن آمد وبرمشک خورد

دورچهارم داشت عزم ترک سر کردپیش تیر چشمش را سپر

علم اگر ازدست علمدار زمین نمی خورد دگر کسی به زیرتازیانه ها نمی مرد

وای ازدل حسین وای ازدل حسین

دورپنجم ازعمود آهنین گشت سرو قامتش نقش زمین

گشت در دور ششم ازتیغ تیز قطعه قطعه عضو عضوش ریز ریز

علم اگر ازدست علمدار زمین نمی خورد دگر کسی به زیرتازیانه ها نمی مرد

وای ازدل حسین وای ازدل حسین

شد سراپا چشم زخم پیکرش دید زهرا را به بالای سرش

با زبان حال می گفتش بتول آفرین عباس من حجت قبول

علم اگر ازدست علمدار زمین نمی خورد دگر کسی به زیرتازیانه ها نمی مرد

وای ازدل حسین وای ازدل حسین